Tamaryndowa (z tamaryndowca)
( ilość produktów: 4 )Pasty z tamaryndowca to popularny składnik kuchni azjatyckiej, przygotowywany z miąższu owoców tamaryndowca. Znane również jako pasta tamaryndowa, pasta z tamaryndu czy koncentrat tamaryndowy, nadają potrawom charakterystyczny słodko-kwaśny smak. Są powszechnie wykorzystywane w kuchni Tajlandii, Indii, Wietnamu i Malezji. To właśnie dzięki nim wiele orientalnych dań zyskuje autentyczny smak, którego trudno uzyskać innymi składnikami.
Pasta z tamaryndowca łączy przyjemną kwasowość z naturalną owocową słodyczą. Jej smak często porównuje się do połączenia suszonych śliwek, daktyli i cytryny. W przeciwieństwie do zwykłego soku z cytryny czy octu nie dominuje potrawy, lecz nadaje jej głębię i równowagę. Gęsta konsystencja sprawia, że łatwo łączy się z sosami, marynatami i zupami.
Pasta tamaryndowa jest gotowa do użycia bez dodatkowej obróbki. Do przygotowania sosu Pad Thai na 2–3 porcje zwykle wystarcza 1–2 łyżki pasty. Można ją dodawać bezpośrednio do zup, curry, marynat lub sosów podczas gotowania. Najlepiej wprowadzać ją stopniowo, ponieważ już niewielka ilość mocno wpływa na końcowy smak dania.
Pasta z tamaryndowca jest niezbędnym składnikiem tajskiego Pad Thai, zupy Tom Yum oraz wielu curry. Doskonale komponuje się z krewetkami, rybami, kurczakiem i daniami z woka. W kuchni indyjskiej wykorzystuje się ją do chutneyów, sosów i dań z soczewicą. W polskiej kuchni może wzbogacić marynaty do pieczonych mięs, sosy barbecue, żeberka czy pieczone warzywa.
100 g pasty tamaryndowej zawiera średnio od 220 do 280 kcal. Produkt dostarcza około 2–4 g białka, 4–6 g błonnika oraz 55–65 g węglowodanów pochodzących głównie z naturalnych cukrów owocowych. Jest źródłem potasu, magnezu, wapnia i fosforu. Zawiera także niewielkie ilości witamin z grupy B wspierających prawidłowe funkcjonowanie organizmu.
Po otwarciu produkt najlepiej przechowywać w lodówce w temperaturze 2–8°C. Dzięki naturalnej kwasowości pasta zachowuje świeżość przez długi czas. Podczas przygotowywania potraw warto dodawać ją pod koniec gotowania i stopniowo doprawiać danie do uzyskania pożądanego smaku. Zawsze używaj czystej łyżeczki, aby zachować najwyższą jakość produktu.
Nazwa tamaryndowiec wywodzi się z arabskiego określenia „tamr hindi”, które oznacza „indyjski daktyl”. Dawni kupcy uznali owoce za podobne do daktyli ze względu na ich słodki smak i brązowy kolor. Choć tamaryndowiec pochodzi z Afryki, największą popularność zdobył właśnie w Indiach i Azji Południowo-Wschodniej. Dziś jest jednym z najważniejszych składników wielu tradycyjnych receptur azjatyckich.
